Wat is de ziekte van Crohn?

De ziekte van Crohn is een chronische inflammatoire darmziekte. ‘Inflammatoir’ betekent ‘ontstoken’. De ontsteking kan om het even welk deel van het spijsverteringsstelsel treffen, van de mond tot de anus. Meestal komt ze voor in het laatste deel van de dunne darm (ileum) of in de dikke darm (colon).

In de meeste gevallen duikt de ziekte op tussen de leeftijd van 15 en 30 jaar. Er is veel onduidelijkheid over de precieze oorzaak van Crohn. Deze factoren hebben zeker een invloed:

  • erfelijkheid
  • omgeving
  • het immuunsysteem
  • de darmflora

Een ongezonde leefstijl, roken en stress hebben dikwijls een negatieve invloed op de symptomen.

Verschil met colitis ulcerosa

Net als de ziekte van Crohn, is colitis ulcerosa een inflammatoire darmziekte. De meest voorkomende klachten zijn identiek: buikpijn en diarree. Bloed in de stoelgang is eerder iets waar patiënten met colitis ulcerosa last van hebben. Bij Crohn is dat zeldzaam.

Het verschil zit in de plaats waar de ziekte zich voordoet.

  • Colitis ulcerosa tast enkel het rectum en een stuk van de dikke darm aan, terwijl bij Crohn kans is op ontstekingen in het hele spijsverteringskanaal. Ook in de mond, maag, dunne darm, anus.
  • Bij Crohn is de ontsteking meestal onderbroken: gezonde en ontstoken delen wisselen elkaar af. Dat is bij colitis ulcerosa niet het geval. Daar is de ontsteking ononderbroken aanwezig in het rectum of de dikke darm.
  • Letsels van de darmwand zijn vaak dieper bij de ziekte van Crohn dan bij colitis ulcerosa. Daardoor is het risico op complicaties bij Crohn groter dan bij colitis ulcerosa.

Opstoten en remissies

Alle patiënten met de ziekte van Crohn hebben last van terugkerende ontstekingsreacties, maar de ernst van de symptomen verschilt per persoon. Bovendien wisselen klachtenvrije periodes (remissies) af met opstoten. Opstoten of opflakkeringen zijn periodes waarin de intensiteit van de symptomen plots toeneemt.

Ook de duur van opstoten en remissies verschilt van persoon tot persoon. Sommige patiënten ervaren meerdere opstoten per jaar, terwijl anderen jarenlang geen klachten hebben.