Omgeving

Het was onze taak om voor haar te zorgen

De beginperiode van Kathleens ziekte was erg moeilijk voor ons gezin. We maakten ons in de eerste plaats natuurlijk heel veel zorgen. Maar het bracht ook heel wat praktische rompslomp met zich mee. Wij regelden zoveel mogelijk, om haar zo weinig mogelijk te belasten. Ze was toen nog maar 15. Dan is dat logisch, toch? Maar makkelijk was dat niet.

Lees meer

Mijn juf geloofde me niet

Ik vind van mezelf dat ik sociaal ben. Maar in het secundair had ik niet zoveel vrienden. Ik was vooral bezig met mijn schoolwerk en voelde me vaak een vreemde eend in de bijt.

Lees meer

Thuis op kerst en nieuw

De enige keer dat ik zelf kook is tussen kerst en nieuw. Dan bereid ik mijn eigen feestmaal en blijf ik thuis. Dat doe ik het liefst tijdens die dagen, op mijn gemak thuis zitten. Dan trek ik mijn kerstpyjama aan, een cadeau dat ik aan mezelf gaf. Dat is ondertussen uitgegroeid tot mijn eigen traditie.

Lees meer

Ik ben altijd Bob als ik uitga

Een van de boosdoeners voor mijn lichaam is alcohol. Gelukkig drink ik nooit veel want ik kan er niet tegen. Als ik meer dan twee glazen drink, staat mijn gezicht vol rode vlekken. Dat ik zo weinig drink is handig voor mijn vrienden: ik ben altijd Bob als we uitgaan.

 

Lees meer

Nog nooit mijn toiletpas getoond

Ik kom vrij assertief over, maar dat is soms ook maar een façade. Initiatieven zoals de toiletpas vind ik geweldig. Ik heb er zelf ook één sinds afgelopen zomer, maar ik heb hem nog nooit gebruikt. Vaak gewoon omdat ik het vergeet. Uit angst om geweigerd te worden betaal ik meestal gewoon.

Lees meer

Ik wil niet leven naar mijn ziekte

Ik heb mijn ziekte dan wel onder controle, het heeft nog altijd een serieuze impact op mijn leven. Vooral in hoe ik zelf omga met gezondheid. Zo heb ik mijn studiekeuze volledig omgegooid omdat ik zelf mensen wil helpen zoals mijn kinesist dat voor mij heeft gedaan. Ik let ook op mijn voeding en drink geen alcohol.

Lees meer

Ik heb mijn ziekte leren aanvaarden

Altijd luisteren naar je lichaam, dat is de belangrijkste les die ik de afgelopen jaren leerde. Rusten wanneer je moe bent, gezond eten als je daar nood aan hebt, sporten als je energie hebt, … Ik heb daarin een goede balans gevonden, maar dat was niet zo makkelijk.

Lees meer

Mijn vriend is mijn rots in de branding

Ik ben 7 maanden samen met mijn vriend. Hij is enorm begripvol. Echt mijn rots in de branding. Dat was in mijn vorige relatie niet altijd het geval. Ik ben lang samen geweest met mijn vorige vriend. Hij was op de hoogte van mijn ziekte, maar hij toonde niet altijd evenveel begrip. 

Lees meer

Ik schaamde me enorm

De afgelopen vier jaar waren allesbehalve makkelijk. Ik wou aanvankelijk niets met mijn ziekte te maken hebben. Ik schaamde me enorm. Dat is wel beter nu. Ik zit in allerhande groepen op sociale media waarin patiënten hun verhaal kwijt kunnen. Daar vind ik veel steun.

Lees meer

De schaamte voorbij

Het is niet evident om een normaal leven te leiden met de ziekte van Crohn. Maar het kan wel. En de juiste mindset is daarbij essentieel. Ik ga daarom ook al twee jaar naar een psycholoog om me te helpen bij dat proces.

Lees meer

De universiteit was te zwaar voor mij

Een chronische ziekte hebben, daar kon ik me in het begin niet veel bij voorstellen. Ik had geen idee hoeveel impact het op mijn leven zou hebben. Omdat mijn symptomen enorm de kop opstaken tijdens stresserende periodes, kon ik niet anders dan mijn universitaire studies opgeven. Economie TEW bleek gewoon te zwaar. Ik kreeg mijn diagnose in juni – tijdens de examens – en de arts raadde me aan om uit te rusten tijdens de zomervakantie. Dus ook geen herexamens meedoen.

Lees meer

Geen gedroomde verloofde

De eerste jaren van onze relatie waren zeker niet altijd rozengeur en maneschijn. Ik leerde mijn toekomstige man kennen in mijn laatste jaar in het secundair, hij studeerde toen in Leuven. We waren jong, we gingen uit en deden alles wat jonge koppels doen, maar ik was in die periode ook heel veel ziek. Mijn diagnose kreeg ik trouwens pas een paar dagen na ons huwelijk.

Lees meer

Ik kon altijd rekenen op mijn familie

Ik ging nog naar de middelbare school toen ik te horen kreeg dat ik Crohn had. Ik was best zenuwachtig om het tegen mijn klasgenoten te vertellen. Op een bepaald ogenblik moesten we in het vak psychologie praten over onze angsten. De leerkracht had me op voorhand gezegd wat we gingen bespreken en stelde voor om van de gelegenheid gebruik te maken om iets te vertellen over mijn ziekte. Uiteindelijk stemde ik toe.

Lees meer

Vrijwilligerswerk

Een paar maanden nadat ik mijn diagnose kreeg werd er een patiëntenvereniging opgericht, de Crohn- & Colitis ulcerosa Vereniging vzwIk heb me meteen als vrijwilliger aangemeld en werd secretaresse van Brabant. Dat heb ik een aantal jaren gedaan tot me dat te zwaar viel. Ik werkte toen ook nog fulltime en de twee combineren vormde een aanslag op mijn gezondheid. Ik bleef wel lid en nam zoveel mogelijk aan hun activiteiten deel.

Lees meer

Thema's