Mijn motto? Carpe diem!

Ik volg al tien jaar dezelfde behandeling. Mijn collega’s zien een duidelijk verschil.

Elke zes weken ga ik naar het ziekenhuis voor mijn behandeling. Met uitzondering van die dagen en de dag erop om te recupereren, werk ik elke dag.

Mijn baas, met wie ik al 20 jaar samenwerk, merkt een echte evolutie sinds ik met de behandeling ben begonnen. En ik voel me effectief veel beter, ben minder vaak afwezig, minder prikkelbaar, socialer… Bovendien ben ik al lang niet meer naar het ziekenhuis moeten gaan door een opstoot. Hierdoor zit alles mentaal ook goed, ondanks dat zwaard van Damocles dat nog altijd boven mijn hoofd hangt. Mijn motto’s? ‘Wat komt, komten “Pluk de dag!”. Ik geniet van het nu.  

Mijn collega’s zijn ook heel tof. We maken vaak grapjes over mijn behandeling.  Zo heb ik bijvoorbeeld ontdekt dat mijn medicijnen gemaakt worden van menselijke eiwitten en muizeneiwitten. Dus wanneer ik nu op woensdag vertrek en hen een fijn weekend wens omdat ik de volgende dagen in behandeling ben, roepen ze me altijd al lachend na: “Ah! Je gaat je muizen nemen!”. Die humor zorgt voor een ontspannen sfeer.

Deel deze pagina

Nathalie over ...


Nathalie heeft de ziekte van Crohn.