Lunchpakket in het pretpark

Ik doe sinds kort aan yoga en dat bevalt me heel goed. Samen met een vriendin en bij mij thuis, dat ligt me beter dan in een groep. Ik ben eens meegegaan naar een les, maar ik moest twee keer naar het toilet en de groep moest dan even stoppen voor mij. Dat is echt niet leuk. 

De beweging doet me wel deugd, mijn lichaam moet aansterken en met yoga lijkt dat toch een beetje te lukken. Het is de enige sport die ik durf te doen, want in mijn achterhoofd is mijn ziekte altijd aanwezig. Zwemmen, een witte broek dragen, een onverwachte uitstap… dat durf ik echt niet. Ik neem ook altijd mijn eigen eten mee, omdat ik niet kan rekenen op het eten dat ze bijvoorbeeld in pretparken hebben.

Voorzorgen voor het vliegtuig

Ook als we op reis gaan, speelt mijn ziekte een rol. Zo zijn we eens een dag naar Parijs gereden en dan heb ik de hele dag niks gegeten uit schrik voor een ongelukje. Maar toch houdt het me niet tegen. We zijn vorig jaar naar Kroatië geweest en ik zou dat dit jaar heel graag opnieuw doen. Ik neem mijn voorzorgen voor de vlucht: een extra broek, een maandverband en mijn eigen maaltijd. De rust en ontspanning doen dan sowieso enorm veel deugd, al probeer ik niet te veel in de zon te lopen. Dan ben ik toch iets sneller moe dan anders.

Deel deze pagina

Astrid over ...


Astrid heeft de ziekte van Crohn