Een gehandicaptenkaart aanvragen, geen sinecure

Ik heb lang geen gehandicaptenkaart gehad. Vooral omdat ik vond dat ik daar geen recht op had. Tot ik eens aan te hoge snelheid naar huis was gereden omdat ik plots ziek was geworden en dringend naar de wc moest. Met een serieuze boete als gevolg!

Toen heb ik beslist om toch een kaart aan te vragen omdat ik soms een parkeerplaats nodig heb om dringend naar de wc te kunnen gaan. En ik periodes heb dat ik totaal verzwakt en moe ben en moeilijk ver kan stappen. Dan is het wel prettig om ergens dichtbij te kunnen parkeren.

Geen automatische toekenning

Zo’n gehandicaptenkaart krijg je niet in de schoot geworpen, ik moest op medisch onderzoek en kreeg punten die aangaven waar ik recht op had. Want niet iedereen met Crohn krijgt een kaart. Dat is niet eerlijk natuurlijk. Waarom zou de ene dat wel krijgen en de andere niet?

Aantasting van de waardigheid

Ik moet wel toegeven, een prettige ervaring was dat onderzoek allerminst. De vragen die worden gesteld, tasten je waardigheid aan. Het lijkt wel alsof de controleur ervan uitgaat dat je niet altijd een correct antwoord geeft. Tegelijk speelt ook mee dat de meeste mensen niet graag toegeven dat ze echt erg ziek zijn. Je wordt tijdens zo’n gesprek in een heel dubbelzinnige positie geplaatst. Ik voelde me enorm ongemakkelijk achteraf. Ik kan patiënten die zo’n aanvraag willen doen, alleen maar aanraden om zich goed mentaal te wapenen voor ze op gesprek gaan

Deel deze pagina

Betty over ...


Betty heeft de Ziekte van Crohn