Américain préparé

Mijn Crohn en ik gaan ondertussen 40 jaar samen door het leven. Op die 40 jaar is er heel wat gebeurd, er is veel tijd verstreken, maar ik herinner me nog haarscherp elk detail van die allereerste opstoot.

Ik was 17 jaar en zat in het laatste jaar van het secundair onderwijs. Tot dan had ik nooit last gehad, in mijn familie was er ook niemand met Crohn. Toen, uit het niets, doken de eerste symptomen op. Een week lang was ik erg ziek: hoge koorts, overgeven, diarree. Een darmontsteking volgens mijn oom die ook onze huisarts was.

De oorzaak? Ik dacht dat aan américain préparé. Misschien raar om je zo een detail na 40 jaar nog te herinneren. Maar ik had die préparé gegeten op het kot van mijn lief, mijn echtgenoot vandaag. Ik kende hem toen pas twee weken. Ik durfde aan mijn moeder niet te vertellen dat ik dat had gegeten op het kot van mijn lief. Ik zei dat het bij een vriendin thuis was. Hoe ziek ik me ook voelde, op dat moment vond ik het erger dat mijn moeder er achter zou komen dat ik een lief had.

Ondertussen zijn we 36 jaar getrouwd. Vandaag is het onze huwelijksverjaardag en gaan we lekker uit eten. Want ja, dat kan gelukkig wel nog, zelfs met Crohn.

Deel deze pagina

Betty over ...


Betty heeft de Ziekte van Crohn